نکات فنی زراعت جو
جو نقش مهمی در تامین پروتئین حیوانی و خوراک دام ها داشته و به همین لحاظ برای نیل به خود کفائی در تامین پروتئین حیوانی و قطع واردات کشت و کار آن از اهمیت خاصی برخوردار است. جوهای بومی و محلی کم توقع تر از جوهای اصلاح شده اند و عملکرد کمتری دارند و برای استفاده از جوهای اصلاح شده و پر محصول باید توقعات آنها از لحاظ کود آب، بذر و تاریخ کشت را تامین نماییم. جو در تناوب زراعی به عنوان محصول کم توقع و پاک کننده زمین از علف های هرز و اصلاح کننده خاک در خاک های جوان نقش عمده ای دارد.
 

انتخاب زمین
  زمینی که برای کشت جو انتخاب می شود باید دارای عمق کافی بوده و نرم، سبک و قوی ودارای زهکش بوده و به خوبی تهویه شود، بهترین خاک دارای بافت متوسط یالومی با 8-7 pH می باشد.

کودشیمیایی
     نیاز کودی جو آبی به طور میانگین 200- 100 کیـــلوگرم کود ازته، 150-100 کیلوگرم کود فسفاته و 150-100 کیلوگرم کود پتاسه می باشد.

انتخاب بذر
  بذر باید دارای قوه نامیه و درجه خلوص بالا و عازی از بذور علف های هرز باشد . بزرگی اندازه و یکسانی بذر اهمیت زیادی دارد و بهتر است قبل از کاشت با سموم قارچ کش مثل کربوکسین تیرام ضد عفونی صورت گیرد.

روش کاشت جو 
عمق کاشت بذر جو پاییزه 4-3 سانتی متر است. در صورت کمبود رطوبت عمق کاشت 6-5 سانتی متر است . عمق کاشت جو بهاره با توجه به نوع رطوبت و نوع خاک 6-3 سانتی متر است.

آبیاری
   تعداد دفعات آبیاری برای جوهای پاییزه 5-4 و برای جوهای بهاره 3 بار است کمبود آب موجب تقلیل سرعت نمو، سریعتر متوقف شدن نمو و در نتیجه زودرس ساختن آن می گردد.

    در شرایط مساعد برای رشد و نمو ، هنگامی که حاصلخیزی خاک در سطح نسبتاً مطلوب باشد مقدار آب مورد نیاز برای جو کمتر از سایر غلات مناطق معتدله می باشد. جو برای رشد و نمو نیاز شدیدی به آب دارد. اصول کلی آبیاری جو شبیه گندم می باشد. کمبودآب در هر یک از مراحل رشد تاثیر منفی بر روی رشد و نمو و عملکرد خواهد داشت. در مرحله گل دادن و دانه بستن ، کمبود آب باعث کاهش وزن دانه ها می شود بویژه در مرحله تشکیل دانه ها کمبود آب باعث لاغر و چروکیده شدن دانه ها می گردد. در مجموع، کمبود آب و تاثیر آن در دانه باعث
 1- تقلیل سرعت نمو
2- تسریع در توقف نمو و در نتیجه زودرس ساختن آن
 3- تلفات ناشی از تنفس که بعد از توقف ماده سازی گیاه انجام می گیرد. افزایش می یابد. از طرفی با توجه به اینکه در هر آبیاری ، ازت دانه نسبتاً کاهش می یابد، عصاره مالت در صنعت تخمیری که احتمالاً مهمترین معیار قضاوت در کیفیت مالت است افزایش پیدا می کند.
برداشت:
جو پاییزه حدود یکماه زودتر ازگندم برداشت میشود . برداشت جو باید در یک زمان کوتاه (5-3 روز) بعد از رسیدن کامل انجام گیرد. زیرا جو بعضی از ارقام نسبت به ریزش حساس می باشد. جو باید زمانی برداشت گردد که گره های بالایی ساقه خشک، برگها زرد و دانه ها سخت شده باشند . جو را باید موقعی مستقیماً با کمباین برداشت نمود که رطوبت دانه ها کمتر از 15% باشد.